BEBEK
BEBEK Bir hiçliğin ortasına doğmuş; Nedensiz, amaçsız, gereksiz İstenmeden olan bir varlık...
BEBEK
Bir hiçliğin ortasına doğmuş;
Nedensiz, amaçsız, gereksiz
İstenmeden olan bir varlıktı bedeni
Zaten kim istemişti ki bu dünyaya gelmeyi
Sorunların içinde tüm sorumluluğun sahibi
Tek sen miydin bebek
Ağır gelmedi mi küçücük yaşta
Omuzlarına yüklenen yük;
Fazla değil miydi nefretle sulanıp
Kendi kendine büyümek
Çeyrek asrı geride bırakan yüreğine
Kaç bıçak saplandı kim bilir
Kimler ırzına geçti çocuk hayallerinin
Ana baba dediklerin;
Koruyup kollarmış meğer
Oysa onlar değil miydi hep
Cennet dünyanı cehenneme çeviren.
ESLEM CİVAN
