Güvenlik Kime, Tehdit Kime
Güvenlik Kime, Tehdit Kime
Merhaba,
Aynı sahne.
Aynı aktörler.
Replikler değişiyor.
Biri geliyor: Donald Trump.
Biri gidiyor: Başka bir başkan.
Ama perde arkası?
Yerinde duruyor.
Çünkü mesele isim değil.
Mesele sistem.
Değişmeyen Eksen
Amerika’da kim kazanırsa kazansın…
Demokrat ya da Cumhuriyetçi…
Eksen fazla oynamıyor:
İsrail’in güvenliği.
Bu bir tercih gibi sunulabilir.
Ama daha çok bir refleks.
Ve o refleks, yıllardır çalışıyor.
Ama son kriz…
Küçük bir şey gösterdi:
Refleksler de gecikir.
Güç?
Sorgulanır.
“Yenilmezlik” hikâyeleri?
Çatlar.
Kazanan Kim?
Soru basit:
Kim kazandı?
İran mı?
Zor.
Ekonomik yük ortada.
Baskı ortada.
Ama mesele kazanç değil.
Mesele algı.
Tek Başına Güç mü?
ABD ne yaptı?
Söylem sert.
Ama sahada frene basıldı.
Doğrudan çatışma yerine…
Üsler devrede.
Müttefikler devrede.
NATO devrede.
Bu ne demek?
“Tek başına güç” anlatısı…
O kadar da tek başına değil.
Üstelik içeriden de farklı sesler.
Zaman zaman çelişkili tonlar.
Bu tablo ne anlatır?
Güç kaybı demek kolaycılık olur.
Ama şunu söyler:
İmaj artık eskisi kadar pürüzsüz değil.
Dokunulmazlık Tartışması
Gelelim İsrail’e.
Yıllarca anlatılan bir hikâye vardı:
“Dokunulmazlık.”
Bugün?
Aynı netlikte değil.
Çünkü tablo şunu söylüyor:
ABD desteği olmadan alan daralıyor.
Tek başına denge kurmak zorlaşıyor.
Bu askeri değil sadece.
Algısal bir kırılma.
Batı Algısı Sarsılıyor mu?
Asıl kırılma nerede?
Batı algısında.
Bir kesime göre Batı:
Bilimin merkezi.
Aklın temsilcisi.
Laikliğin kalesi.
Doğu?
Geri,
Diniyle meşgul.
Zaman kaybeden.
Ama sahada işler bu kadar düz değil.
Din Gerçekten Ayrı mı?
“Din ve siyaset ayrıdır” deniyor.
Peki görüntüler?
Beyaz Saray’da Trump’a dokunarak yapılan dualar…
Siyasi figürlerle kurulan o yakın temas…
Bu fotoğraf ne diyor?
Ayrım var…
Ama mutlak değil.
Söylem ve Gerçeklik
Bir de söylem hattı var:
Tevrat.
İncil.
Ortak referanslar.
Yahudilik ile Hristiyanlık arasında kurulan siyasi dil.
Ve zaman zaman dini referanslarla güç kazanan söylemler.
Bu neyi gösterir?
Din tamamen dışarıda değil.
Sadece biçim değiştirmiş.
Güç Nasıl Tanımlanıyor?
Bir başka gerçek:
“İleri teknoloji, mutlak güç” anlatısı…
Sahada biraz daha karmaşık.
Çünkü büyük güçler bile
tek başına değil,
ittifaklarla hareket ediyor.
Ve en kritik nokta:
Aynı eylem…
Farklı isimler alıyor.
Birinde “güvenlik”.
Diğerinde “tehdit”.
Bu fark nereden geliyor?
Eylemden mi?
Yoksa tanımı yapandan mı?
Çelişkiyle Yüzleşme
Batı’ya koşulsuz güvenenler için
zor bir tablo.
Çünkü aynı anda iki şeyi savunmak kolay değil:
Hem “mutlak üstünlük”
hem sahadaki çelişki.
Ve o eski cümle:
“Doğu cahil.”
Artık o kadar rahat kurulabiliyor mu?
Tartışılır.
Küresel Sistem Tartışması
Birleşmiş Milletler zaten uzun süredir tartışma konusu.
Recep Tayyip Erdoğan’ın
“Dünya beşten büyüktür” çıkışı…
Bir slogan mıydı?
Bugün biraz daha
teşhis gibi duruyor.
Sonuç
Kazanan yok.
İran kazanmadı.
ABD kazanmadı.
İsrail kazanmadı.
Ama bir şey kaybetti:
Koşulsuz güven.
Ve geriye şu kaldı:
Nükleer güç İsrail’de “güvenlik”, İran’da tehdit ise…
Mesele silahta değil;
kuralları kimin koyduğundadır.
Selam ve saygılarımla
