yukselenyagmur @ gmail.com

kalbim taze sereserpe

akıl ışığımda bir nimet filizlenmiş

yeni doğma o daha körpe

üstüme üstüme geliyor

ağaç söken rüzgarlar bulaş bulaş

oysa ben öyle ipinceyim ki

görülür kırılır kızarır içim

eğile boynum başım

yüzüm yere benim topraktan utanıyorum topraktan

kızarmış al al çiçekler bana bakıyorlar uzaktan

 

beni sakının ne olur

oraya koymayın sakın

utanıyorum adını demekten

ar damarı çatlamış harflerin arasına

beni yapayalnız dağ başında bırakın

bir dalı henüz çürümemiş ağacın

süzüleyim yanına mahcup mahcup

o bilir ne olduğunu utancın

 

libasım olmadığında aklımı size vereyim penguenler

Ankara’ya gelin ne olur

size bol bol yuva taşı da veririm

sadece biraz perde istiyorum ayak ayak

o da rezil özgürlükten kurtulmak için

dünyanın içi gözüküyor yırtığından

turnalar dikmekte yırtığını insanın

utanıyorum inanın

 

15/08/2020 yağmur...

 

Yükselen Yağmur